Jezioro dystroficzne

Termin - jezioro dystroficzne to w typologii jezior, jezioro śródbagienne cechujące się wielką zawartością kwasów humusowych, torfu albo butwiny dającego mu kwaśny odczyn oraz żółte lub brunatne zabarwienie, a także niską produktywnością biologiczną. Jezioro dystroficzne, zwane również sucharem, jest jednym z typów jezior w nieharmonicznym łańcuchu sukcesyjnym. Praktycznie są to małe jeziora, najczęściej znajdujące się w zlewni śródleśnej lub torfowiskowej. Noclegi nad jeziorami to miejsce na wspaniałe wakacje. Niska produktywność biologiczna wynika z ogromnej ilości substancji humusowych, które tworzą trwałe kompleksy z biogenami - w etapie końcowym azot i fosfor nie jest osiągalny dla roślinności. Pas roślinności brzegowej tworzy się zazwyczaj z mchów torfowców, komponujących pływające pło z licznymi roślinami torfowiskowymi tj. wełnianka, rosiczka, bobrek trójlistkowy. W strefie litoralnej brakuje elodeidów, obecne są nimfeidy. W osadach dennych produkuje się tyrfopel. W fitoplanktonie górują glony desmidie oraz wiciowce miksotroficzne np. Cryptomonas. Między bezkręgowcami wodnymi dominują tyrfobionty i tyrfofile, a ryby nie występują w ogóle lub są bardzo nieliczne. Pło torfowcowe to małe pływające wyspy, które możemy zobaczyć na jeziorach dystroficznych w puszczy Piskiej oraz Augustowskiej np. w rezerwacie Tobolinka  niedaleko Sejn. (swoją drogą atrakcyjne miejsce na noclegi nad jeziorami). Mają one kształt koła i średnicę od pięciu do dwudziestu metrów. Na takiej pływającej wyspie, będącej fragmentem pła, z czasem tworzy się koncentryczny układ przestrzenny, polegający na tym, że w środku wyspy rosną pojedyncze sosny, a wokół mszary przejściowo-torfowiskowe  tj. rezerwat Zakręt w Puszczy Piskiej. Jeziora dystroficzne posiadają najuboższą florę. Na śródleśnym jeziorze dystroficznym w Lasach Taborskich powstał rezerwat o nazwie Jezioro Czarne. Wśród jezior dystroficznych wyróżnia się:

• jeziora oligohumusowe,
• jeziora mezohumusowe,
• jeziora polihumusowe.

Ponieważ terminb dystrofii jest niezbyt ścisły, może obejmować zarówno jeziora oligotroficzne, jak również jeziora eutroficzne, coraz częściej uznawane jest uściślenie nazwy jezior zawierających duże ilości substancji humusowych jako jeziora humotroficzne - analogicznie do nazw odmiany jezioro syderotroficzne, jezioro słone.