Jezioro eutroficzne

Jezioro eutroficzne to w typologii jezior oznacza jezioro słodkowodne charakteryzujące się wielką koncentracją środków odżywczych rozpuszczonych w wodzie, co ma wpływ  na silny rozwój życia biologicznego przy jednoczesnym spadku zawartości tlenu w wodzie i zmniejszeniu procesów mineralizacji. Jeziora eutroficzne są raczej płytkie, a ich woda obfituje w sole mineralne i posiada charakterystyczny kolor zielony lub zielonożółty co spowodowane jest ogólnym rozwojem glonów. Może to być ciekawe miejsce na planowanie wakacyjnych wypadów typu noclegi nad jeziorami. Jeziora te cechują się małą przezroczystością wody, w takich akwenach zasięg penetracji światła słonecznego do wód jest mały, szczególnie latem, i osiąga niekiedy tylko od dwudziestu do stu centymetrów. Wody takich jezior mają odczyn zasadowy albo obojętny. Skutkiem tego jest obecność organizmów beztlenowych i powstawanie mułu jeziornego, które prowadzi do systematycznego wypłycania zbiornika, przekształcania go w torfowisko lub bagno , a później całkowitego zniknięcia jeziora. W jeziorach eutroficznych roślinność jest bardzo skromna oraz jednostajna. Są to zazwyczaj grupy oczeretów, rdestnic oraz lilii wodnych. Przede wszystkim występuje trzcina pospolita, oczeret jeziorny, pałka wąskolistna, a takze pałka szerokolistna. W jeziorach Serwy , Zelwa i jeziorze Białym Augustowskim napotkać można oczeret Tabernemontana . Występujące rdestnice takie jak rdestnica połyskująca i rdestnica przeszyta. Roślinność tworzy układ przestrzenny, iróżny w strefie przybrzeżnej oraz inny w strefie głębinowej, a jeszcze inny w strefie otwartej. Różnorodność siedliska powoduje pasowe rozmieszczenie roślinności. W strefie roślinności dennej występują np.:

• moczarka kanadyjska głównie w jeziorach Hańcza, Wigry, Boczne oraz Gaładuś
• ramienice:
  • Chara fragilis, Chara rudis, Chara tomentosa, Chara jubata, Chara contraria - globalnie występują w jeziorach Wigry, Hańcza, Serwy, Sajno, Gaładuś i Długie Sejneńskie
  • Chara Strigosa występująca w jeziorze Hańcza.
    
• mchy wodne
  • Scorpidium scorpioides, które występują masowo w jeziorze Wigry
  • Fontinalis antipyretica występuje np. w jeziorach: Sajno, Necko, Gaładuś

W płytkich partiach obszaru dennego: rośliny kwiatowe, roślinność o liściach, które pływają na powierzchni wody. Strefa ta obejmuje praktycznie wąski pas, gdzie napotyka się przede wszystkim rdestnice, oczerety, zwarte skupienia ponikła błotnego , szczególnie w jeziorach Wigry, Sajno, Wilkokuk, rzadziej lilie wodne i przęstka pospolita.  W miejscach bardziej płytkich oczerety ustępują roślinności turzycowej tj.: turzyca błotna, turzyca zaostrzona, turzyca dzióbkowata, turzyca pęcherzykowata, przy brzegu jeziora sąsiadują z nimi zarośla wierzbowe oraz lasy olszowe. W strefie przybrzeżnej: różne gatunki ślimaków, małże, larwy owadów, ryby drapieżne i niedrapieżne, takie jak: płoć, okoń, szczupak, leszcz, wzdręga, ukleja oraz w pasie oczeretów liczne gatunki kaczek, zwłaszcza cyranka i krzyżówka, łyski, kurki wodne, perkozy, tracze, trzciniaki, nieraz także dzikie gęsi a także łabędzie. Jesteś na pewno w stanie zauważyć, jak atrakcyjne mogą być noclegi nad jeziorami.